16-03-2007, Saat: 1:02
(Son Düzenleme: 27-12-2008, Saat: 22:36, Düzenleyen: arachnanthe.)
CHARLES DARWIN
1809-1882 yillari arasinda yasamis ve canlilarda evrimin dogal ayiklanma yoluyla gerçeklestigini öne süren teorisiyle, bilim ve düsünce tarihinde adeta bir devrim yaratmis olan Ingiliz doga bilimci.
Evrim konusunda yeterli kanit sunarak, canlilarin, dogal ayiklanma yoluyla çevreye uyum sagladigini açiklamis ve On the Origin of Species by Means of Natural selection [Türlerin Kökeni] adli temel eserinde gelistirdigi görüsleriyle, zamaninin bilim ve din çevrelerini derinden etkilemis olan Darwin, Darwinizm olarak bilinen evrim ögretisiyle Tanri’nin varolusuna dair en önemli kanitlardan biri olan düzen ve amaç kanitinin gücünü zedeledigi gibi, yaradilisla ilgili dini ögretilere de darbe indirmistir.
Darwinizm: Ünlü Ingiliz biyolog ve dogabilimcisi Charles Darwin’in dogal ayiklanma, türlerin kökeni ve insanin türeyisiyle ilgili evrimci görüsünü, onun insan da içinde olmak üzere, tüm canli varlik türlerinin dogusunu ve gelismesini yasama savasi ile açiklayan arastirmalarini ve görüslerini tanimlayan genel terim.
Darwin’in, organik degisimleri açiklamak amaciyla gelistirdigi biyolojik evrim teorisini temele alan yaklasim; insani da içine alan canli doganin evrimle olustugunu, bu evrimin itici gücünün, yasama kavgasi ve bunun sonucu olarak da, dogal ayiklanma oldugunu, dogal türlerin yaratilmayip, dogal etkenlerle, birbirlerinden çikarak olusmus oldugunu öne süren ögreti olarak Darwinizm, Darwin’in, evrimin üç ilke ya da etkenin etkilesimine dayandigi anlayisini tanimlar. Bu üç ilke ya da etken sirasiyla degisiklik, kalitim ve varolma savasidir. Bunlardan degisiklik, bütün canlilarda söz konusu olan serbestlestirici etken; kalitim, benzer organik formlarin bir kusaktan baska bir kusaga aktarilmasini saglayan tutucu etken; varolma savasi ise, belli bir ortamda üstünlük saglayacak degisiklikleri belirleyen, böylece de seçici bir üreme hizi araciligiyla türlerin degisime Ugramasini saglayan etkene karsilik gelir.