07-11-2007, Saat: 19:53
Bir gün,her zaman ki gibi sabah yürüyüşüne çıktım,taktım kulağıma kulaklıkları,müzik dinliyordum bangır bangır.Umursamıyordum dışarıda olan bitenleri,çünkü onlar da umursamıyorlardı beni.Kimse demiyordu,bu neden her sabah böyle saf saf yürüyor diye.Bende kimseyi sorgulamıyordum..Bir kaç kilometre yürüdükten sonra,eve dönerken kahvaltı için bir ekmek alıp tekrar evimin yoluna devam ettim..Elimi cebime atıp anahtarımı çıkardım,merdivenden çıkarken başım yine öndeydi.İşte tekrar evdeyim.Kahvaltıdan önce oturdum yine,yine göremediğimi yazdım.Allah'ım hep böyle mi sürecek,asla göremeyecek miyim.? Bir çay demledim,sigarayla iyi gidiyordu.Akşam olmak üzereydi,güneş yavaş yavaş batıya doğru alçalıyordu,onunla birlikte her gün bende batıyordum,ama onun gibi güne yeniden doğmuyordum.Her gece yarısı çıkıp balkonayıldızlara bakarken bir nefes alıyorum,bugün bir kez daha çekiyorum seni içime.Sana aldığım kolye,deri bileklik,küpe,bunların hepsi duruyor,en önemlisi benim kalbim sende.Öff,yine çok konuştum sanırım,tamam susuyorum,ben yatıyorum hayalimdeki sevgili,sana da iyi geceler..Gözlerimi kapatırken yavaşca,bir öpücük kondurdum yanağına,hissettin mi bilmiyorum.Sabah yine uyandım,yürüyüşe çıkmak için hazırlandım,ayakkabılarımın bağcıklarını bağlarken başım yine öndeydi.Müzik yine kulağımda ve ben yine kimseyi umursamıyorum.Bugün sahile inmek istedi canım,ellerim cebimde,kulağımda kulaklıklar,ve başım yine önde geziyordum.Bir ara sendeledim,gözüm takılmıştı sana,ve ben ilk defa kendimi böyle hissetmiştim.Ellerim titriyordu,ayaklarımı zaten hissetmiyordum,kalbim hızlı daha hızlı çarpmaya başladı.Soğuk terler boşaltıyordum.Ne dendir bilmem gözlerim doldu birden,aşk buydu sanırım.!! Yanına gelip konuşmak istedim;ama,bir türlü cesaret edemedim.Sen hep burdasın sanırım,ben şimdilik gidiyorum,yarın yine burdayım haberin olsun.Eve dönerken bir koku geldi burnuma,bu koku sıcak,taze bir simitten geliyordu.Değişiklik olsun,bugün de simit aldım.Yine yanında çay ve sigara.Öksürüğüm günden güne artıyordu.Evet,hayalimdeki insan sendin,ilaçlarımı kullanmayacağım artık,öksürüğümü sen dindirir misin.?
Bu gece yine seni öptükten sonra kapattım gözlerimi ve sabah yine seninle başladım güne.Bu sefer büyük bir telaşla hazırlanıp,ayakkabılarımın bağcıklarını bile bağlamadan çıktım sokağa.Sahile indim yine,seni gördüm,gördüm görmesine de,lanet olsun yine konuşamadım.Ben yine evime bir simitle döndüm,yanında çay ve sigara..Günler hep aynı seriven içinde akıp gitti.Sana yüz yüze açılamayacağımı anladım,bir kağıda şunları yazıp oturduğun bankın üzerine koydum.''Seni uzun zamandır takip ediyorum ve belkide sen bilmiyorsun ama,ben sana yazıp,seninle gözlerimi geceye kapatım,seninle güne merhaba diyordum.Şimdi seni buldum,bu sefer de konuşamıyorum.Bu numaram,beni arar mısın.? Belki o zaman daha rahat konuşurum.Kendine daima çok dikkat et,şimdilik hoşçakal..''
O günden sonra evimden hiç çıkmadım,belki ararsın diye.Oturduğum yerden bile kalkmıyordum,başka bir odaya gidersem,aradığında sesini duymam diye.Aldığım sigaralarla idare ediyordum,öksürüğüm gittikçe artıyordu.Ve artık bu öksürüğe dayanamayıp yattığım yerden kalkamıyordum.Bir ara uykuya dalmışım farkında olmadan,gözlerimi açtığımda bir ses vardı kulağımda.Evet,bu ses telefondan geliyordu.Kalkıp bakmaya çalıştım ama olmadı,çünkü o sesle çoktan hayata,ebediyen yummuştum gözlerimi...
Oysa kapıda bir not duruyordu,''Biliyor musun.? Seni ilk gördüğümden beri,bende seni takip ediyorum. Seni arayamam,sesini duyduğumda konuşamamaktan korkuyorum.Böyle devam edelim olur mu.?'' Ve bir not daha yanında; ''Günlerdir haber alamadım senden,daha adını bile bilmiyorum.Bugün aradım ama açmadın,oysa cesaretimi toplamıştım.Sanırım hala hayalimde kalacaksın öyle mi.? O zaman,ebediyen hoşçakal HAYALİMDEKİ SEVGİLİ..''
