Yetinmeyi bilmek

[BirolAkDAS]

Dünyalar güzeli bir kız varmış. Bu kiz öyle güzelmiş ki çok uzakşehirlerden ve ülkelerden çok zengin , çok yakışıklı, asil pek çokdelikanlı onu görmeye gelirmiş. Kendisiyle evlenmek isteyen niceprensi, nice şovalyeyi reddeden güzel kız kimseleri begenmezmiş. Buarada aynı kasabada yaşayan ve bu kıza aşık olan genç bir delikanlı dabu kızı istemiş. Ama kız onu da reddetmiş. Aradan uzun yıllar geçmiş.Bizim delikanlı kasabadan ayrılmış. Kendine başka bir hayat kurmuş
ve evlenmiş, çoluk çocuga karışmış. Bir gün yolu bir zamanlar yasadığı
güzel, küçük kasabaya düşmüş. Orada tanıdık birine rastladığında aklınabir zamanlar orada yaşayan dünyalar güzeli kız gelmiş ve ona neolduğunu sormuş.

Yaşlı adam önünde gül bahçesi olan bir evi göstererek kızın evlendiğinisöylemiş. Bizimki bir zamanlar herkesi reddetmiş olan kızın kocasınıpek merak etmiş. Bir gün gizlenip kocasını evden çıkarken görmüş. Kızınkocası şişman, kel ve çirkin mi çirkin bir adammış. Üstelik zengin biledeğilmiş.

Çok merak eden adam kocası gittikten sonra kızın evinin kapısınıçalmış. Kız kapıyı açınca kendini tanıtmış ve neden böyle bir adamlaevlenmiş olduğunu sormuş. Kız da ona arkasındaki gül bahçesinden engüzel gülü koparıp getirirse cevabı vereceğini bu arada tek şartınınbahçede ilerlerken geriye dönmemesi olduğunu söylemiş.

Adam da bunun üzerine yüzlerce güzel gülün olduğu bahçede ilerlemeyebaşlamış. Birden çok güzel sarı bir gül görmüş. Tam ona doğru eğilirkenbiraz ilerde kocaman pempe bir gül gözüne çarpmış. Tam ona uzanırkendaha ilerde muhteşem güzellikte kırmızı bir gül goncası görmüş. Derkenbir de bakmış ki bahçenin sonuna gelmiş ve mecburen oradaki bir gülükoparıp kıza götürmüş. Bahçenin en güzel gülünü getirmesini beklerkenkız bir de ne görsün yaprakları solmuş cılız bir gül. Bunun üzerineadama dönen kız şöyle demis;

"Bak gördün mü? Her zaman daha iyisini bulmak isterken ömür geçer vesen en kötüsüne razı olmak zorunda kalırsın. Bu yüzden gençlik gitmedenelindekiyle yetinebilmeyi öğrenmek gerekir."