mutsuzluk sanatı - Önyargı

Konuyu Oyla:
  • Derecelendirme: 2.38/5 - 13 oy
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
mutsuzluk sanatı - Önyargı
#1

Adamin biri duvara bir resim asmak ister. Civisi vardir ama cekici yoktur. Komsuda bir tane vardir. Komsusuna gidip cekicini istemeye karar verir.
Ama birden ikirciklenir(duraksar):

"Ya komsusu cekici odunc vermek istemezse? Zaten dun beni pek isteksizce selamlamis gibiydi. Belki acelesi vardi. Yoksa acelesi bahane miydi? Bana karsi icinden bir seyler mi geciriyor acaba? Ne geciriyor olabilir, ona bir sey yapmadim ki? Bosu bosuna niye kafayi takiyor bana? Biri benden bir seyi odunc istese hemen veririm, o nicin vermiyor? "

"Bu adam gibileri insana hayati zehir eder. Yetmiyormus gibi kendisine muhtac oldugumu saniyor bir de. Neymis bir cekici varmis. Yetti be! "

Bunun uzerine hisimla komsusunun kapisina dayanir. Kapiyi calar ve beriki daha "Hos geldin!" demeden, "Cekicini al da basina cal, terbiyesiz herif!" diye bagirir.


Paul Watzlawick'in Mutsuzluk Sanati kitabinda gecen oyku, karsindaki hicbir sey yapmadan nasil da onun hakkinda yargi sahibi olabildiginin yalin ve acik bir ornegini sergiliyor.
kim o deme boşuna
benim ben.
öyle bir ben ki kapına gelen
baştan başa sen.   -özdemir asaf
Cevapla

Konu Araçları
Konuyu Paylaş :  
Konunun Linki :  
BBKodu :  
Konu Araçları :

Hızlı Menü:


Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi